Sumeleh
"Heuheuheu. Banyak orang ndak tau, Truk. Bahkan orang jawa-pun kadang banyak yang ndak tau juga."
"Opo kui, opo? Kok banyak ndak tau. Malah dadi welinge Sri Aji Jayabaya."
"Gareng biasa, Truk! Omong sak mangap2e lambe."
"Heuheuheu. Tak kandani, wong jowo to? Tau kalau orang jawa di kasih sesuatu --wess, kebaikan lah-- ben gampang. Terus mesti jawabe Gusti Allah sing bales, aku ra iso bales opo2. Akeh to sing ngono kui?"
"Iyo, termasuk aku. Heuheuheu. Ning aku ra ngerti maknane e. Meng melu2 Bapak."
"Makane Gong, rungokno. Asline kui ajaran ilmu tingkat tinggi kanggo sumeleh, kanggo menempatkan diri, bahwa kita itu sebenarnya udu sopo2, ndak punya opo2. Sing duwe terus sopo? Yang punya ya sing gelar jagat. Di sisi lain, iku yo ngajarno tentang ikhlas dan masih banyak lagi kalau mau di wedar. Terus najan aku ngekei kowe duit satus ewu contone. Aku yakin seyakin-yakinnya yen Petruk karo Bagong iso mbales luwih, berlipat2. Tapi, Truk, Gong. Iki masalah rasa, makane apapun yang menyangkut rasa, iku angel terjemahane, subjektip alias werno2. Rasa itu ndak bisa di beli, ndak bisa di bales."
"Oo, ngono. Tumben utekmu mletek. Bar cair po togelmu mau bengi?"
"Heuheuheu..."
Gabung dalam percakapan