Aku Hanyalah Wayang
Kula namung wayang,
Kang kadang di pujo ugo di uji,
Di welehno, di keplak-keplakno ono ing donyo,
Kula ra ono, sejatining Ono yo iku kang maujud,
Senajan wayang kula yo duwe roso,
Roso kang ngrasake obah-obahane Dalang,
Amergo sejatining wayang iku namung jasad,
Wayang namung ayang-ayange Gusti Kang Murbeng Dumadi,
Ciptaning cipto manggon ono sak jroning ati,
Cahyo kang nuntun marang sangkan parane abdi,
Laa ilaaha illallah muhammadur rosulullah.
Aku hanyalah wayang,
Yang terkadang di puja dan di uji,
Di salahkan, di hantam-hantamkan ke bumi,
Aku tidak ada karena Ada yang sejati adalah yang berwujud,
Meskipun wayang, aku juga punya rasa,
Rasa yang dapat merasakan segala yang Sang Dalang lakukan kepadaku,
Karena sejatinya wayang hanyalah jasad,
Wayang hanyalah bayang-bayang Tuhan Yang Maha Esa,
Pemikiran jiwa yang bersih terdapat di dalam kalbu,
Cahaya yang akan menuntun menuju awal dan akhir tujuan para hamba,
Laa ilaaha illallah muhammadur rosulullah.

Gabung dalam percakapan